Τα Νέα της Λητής

Για το στρατόπεδο στο κέντρο της Λητής έχουν ακουστεί πολλά. Δήμαρχοι έταξαν ότι θα το διεκδικήσουν για το καλό της κοινωνίας και θα γίνει χώρος πρασίνου και πάρκο-παιδική χαρά που τόσο έχει ανάγκη η Λητή. Το τι έλεγε το 2013 ο νυν δήμαρχος Ωραιοκάστρου για τα στρατόπεδα του Δήμου Ωραιοκάστρου μπορείτε να δείτε σε παλιότερη δημοσίευση:  Τι έλεγε το 2013 ο νυν δήμαρχος για τα στρατόπεδα; Το στρατόπεδο στη Λητή μπορεί να γίνει ένα υπέροχο πάρκο ή παιδική χαρά που δεν το έχει η Λητή. Δυστυχώς δεν υπήρξε ποτέ η πολιτική ευθύνη, συνέπεια και η όρεξη να διεκδικηθούν τα στρατόπεδα. Από την άλλη, καμία κίνηση πολιτών δε δημιουργήθηκε για να διεκδικήσει για και με την κοινωνία της Λητής τα στρατόπεδα της. Το πρώην στρατόπεδο Παύλου Μελά στη Σταυρούπολη είναι μια ανάσα πρασίνου και ένα τεράστιο πάρκο για την κοινωνία της Σταυρούπολης που διεκδικήσε το χώρο αυτό. Παράδειγμα προς μίμηση;

Με το κλείσιμο των σχολείων και τον καλό καιρό, όλα τα παιδιά βγαίνουν από νωρίς να χαρούν το παιχνίδι. Σε ένα χωριό, όπως η Λητή, θα περίμενε κανείς ότι τα παιδιά θα παίζουν σε κάποιο πάρκο ή σε κάποιο ανοιχτό δημόσιο χώρο. Λάθος. Η Λητή δεν έχει ούτε ένα πάρκο ή παιδική χαρά. Οι διάφορες διοικήσεις των δήμων Μυγδονίας (παλιότερα) και Ωραιοκάστρου, είχαν τάξει πάρκα και ανοιχτούς δημόσιους χώρους. Μέσα σε αυτούς και η παρούσα διοίκηση. Ας θυμηθούμε τι έλεγε ο νυν δήμαρχος Ωραιοκάστρου όταν ήταν αντιπολίτευση:

"Προκειμένου να ξεχάσουμε ακόμα πιο αποτελεσματικά μάλλον αποφεύγουμε οποιαδήποτε νύξη για τα στρατόπεδα συγκέντρωσης ή τα στρατόπεδα εγκλεισμού τα οποία γνωρίσαμε σχεδόν σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες - κάτι τέτοιο θα μπορούσε να ερμηνευτεί ως απαισιοδοξία ή έλλειψη αυτοπεποίθησης στη νέα μας πατρίδα. Εκτός αυτού, πόσες φορές δεν έχουμε ακούσει ότι κανείς δε θέλει να ακούει για όλα αυτά· η κόλαση δεν είναι πια μια θρησκευτική δοξασία ή μια φαντασίωση, αλλά κάτι εξίσου αληθινό με τα σπίτια, τις πέτρες και τα δέντρα. Προφανώς, κανείς δεν θέλει να ξέρει ότι η σύγχρονη ιστορία έχει δημιουργήσει ένα καινούργιο είδος ανθρώπινων όντων - αυτό που κλείνεται στα στρατόπεδα συγκέντρωσης από τους εχθρούς του και στα στρατόπεδα εγκλεισμού από τους φίλους του." Θα μπορούσαν να είναι τα λόγια ενός πρόσφυγα. Ενός από τους 950 χιλιάδες που έχουν περάσει από τη χώρα μας μέσα στο 2015 και στους 2 μήνες του 2016 σύμφωνα με τα στοιχεία του UNHCR. Δεν είναι όμως. Είναι τα λόγια της Εβραίας Ha...

"Καθένας θέλει να πετάξει το πρόβλημα από τη γειτονιά του, και οι εναλλακτικές που έχουν προταθεί μέχρι στιγμής για τα κέντρα μετεγκατάστασης προσφύγων στη Θεσσαλονίκη είναι προσχηματικές και ανεδαφικές (...) η λύση του ΟΛΘ για παράδειγμα, ήταν λύση για να απορριφθεί", δήλωσε μιλώντας στον FOCUS FM της Θεσσαλονίκης, ο αναπληρωτής υπουργός προστασίας του Πολίτη Νίκος Τόσκας. Σχετικά με το πρώην στρατόπεδο Αναγνωστόπουλου, ο κ. Τόσκας δήλωσε ότι η επιλογή του συγκεκριμένου χώρου έγινε από την κυβέρνηση: "Είναι μακριά από την πόλη, το πιο κοντινό σπίτι είναι στα 2,5 χλμ. Δεν μπορούν τα κέντρα να πάνε πάνω στο βουνό, αλλά όχι και μέσα στη Θεσσαλονίκη." Ο κ. Τόσκας έστρεψε τα "πυρά" του κατά του Δημάρχου Ωραιοκάστρου Αστέριου Γαβότση, ο οποίος χθες, μιλώντας στον FOCUS είχε ζητήσει την παραίτησή του αναπληρωτή υπουργού, μετά τις δηλώσεις του ότι "η Θέρμη είναι ακριβή περιοχή."

Οι δημόσιοι κοινωνικοί χώροι είναι ένα κεκτημένο αγώνων και δυναμικών διεκδικήσεων των πολιτών. Είναι παραπλανητικό αν όχι ύπουλο οι δημόσιοι χώροι να ονομάζονται  "κρατικοί", ότι δηλαδή ανήκουν στην περιουσία του κράτους, το οποίο μπορεί με τη σειρά του να τους διαχειριστεί κατά πώς το συμφέρει. Οι δημόσιοι χώροι ανήκουν στο λαό και είναι απαράβατος και μοναδικός νόμος να μείνουν σε αυτόν. Τα πάρκα ανήκουν σε αυτούς τους δημόσιους χώρους. Χώροι κοινωνικής συνεύρεσης, παιχνιδιού, εκδηλώσεων, χώροι πρασίνου και ψυχικής ηρεμίας, τα πάρκα διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση του κοινωνικού συνόλου της περιοχής στην οποία βρίσκονταν. Η Λητή ανήκει σε αυτές τις περιοχές που δεν είχαν ποτέ έναν ανοιχτό δημόσιο κοινωνικό χώρο, ένα πάρκο. Οι εκάστοτε τοπικές αρχές εδώ και πολλά χρόνια υπόσχονταν τη δημιουργία ενός, αλλά ποτέ κάτι τέτοιο δεν έγινε. Κατά τη γνώμη μου μεγάλη ευθύνη φέρουν οι ίδιοι οι πολίτες, οι κάτοικοι της Λητής. Είναι ονειροβασία να περιμένουμε ...

Η πραγματικότητα μπορεί να είναι διαφορετική από διαφορετικές ματιές και γωνίες. Το εγκατελειμμένο στρατόπεδο στο κέντρο της Λητής δίνει την  όψη της αποσύνθεσης, της παρακμής και της εγκατάλειψης. Ακόμα και έτσι όμως ο φωτογραφικός φακός μπορεί να δώσει αξιόλογα καρέ. Οι φωτογραφίες που ακολουθούν είναι από τη συλλογή της συντοπίτισσάς μας Νίκα Χαράς.