Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Η Ληταία Πύλη

Στο σημείο της διασταύρωσης οδών Αγίας Ειρήνης και Αγίου Δημητρίου βρίσκουμε τα υπολείμματα ευρημάτων της δεύτερης μεγάλης δυτικής πύλης της πόλης της Θεσσαλονίκης. Σε εκείνο το σημείο ορθωνόταν η Ληταία Πύλη.

Η ΛΗΤΑΙΑ ΠΥΛΗ ή YENI KAPU  1912. Πηγή:(Φωτογραφίες της Θεσσαλονίκης στο facebook)

Η άλλη Δυτική Πύλη ήταν η “Χρυσή Πύλη”, στο ύψος της Εγνατίας, στην πλατεία Βαρδαρίου.

Η Ληταία Πύλη συνέδεε την οδό Αγίου Δημητρίου με το δρόμο και την ύπαιθρο που οδηγούσε στη Λητή, γεγονός που της έδωσε και το όνομα.

Η Ληταία Πύλη όπως και η Χρυσή γκρεμίστηκε από τον Μιδάτ Πασά το 1874.



Από διάφορες πηγές και αναφορές μαθαίνουμε ότι σε αυτή τη περιοχή υπήρχε ένας Πύργος που είχε ένα τεράστιο Άγαλμα το οποίο είχε στα πόδια του μια πρύμνη πλοίου.

Εικάζεται ότι το άγαλμα ήταν της Θεσσαλονίκης.

Οι Οθωμανοί τον ονόμαζαν Πύργο της Προσευχής ή αλλιώς Ναμάσια – Κουλέ.

Ο Πύργος αυτός δεν υπάρχει πια. Προχωρώντας μετά τη γκρεμισμένη Ληταία Πύλη οδηγούμαστε στην οδό Αρκαδιουπόλεως, όπου τα τείχη, συνεχίζονται και είναι ακόμα σε καλή κατάσταση αλλά ανάμεσα σε οικοδομές.

Το Δυτικό τείχος τελειώνει στο σημείο που συναντώνται η Οδός Αρκαδιουπόλεως με την Οδό Κλαυδιανού.Μπορείτε να δείτε πού ήταν ακριβώς οι πύλες της Θεσσαλονίκης, αλλά και όλο το περίγραμμα των τειχών στον χάρτη: 



Μπορείτε επίσης να δείτε τρισδιάστατη αναπαράσταση των τειχών της Θεσσαλονίκης, καθώς και τις πύλες της εδώ:



Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Το έθιμο "Σούρβο"

Φωτογραφία από το Σούρβο του 2012 Ανήμερα Πρωτοχρονιάς από νωρίς το πρωί μαζεύονται ανά γειτονιές οι γονείς και ανάβουν φωτιές. Τσιπουράκι και κάνας μεζές για το καλό της χρονιάς. Τα παιδιά ξεκινάνε και πηγαίνουν από σπίτι σε σπίτι λέγοντας τα  κάλαντα. Το σπίτι δίνει κέρασμα που αποτελείται από ξηρούς καρπούς, μανταρίνια και σοκολατάκια στη σακούλα του κάθε παιδιού. Στα μεγαλύτερα παιδιά της ομάδας δίνονται χρήματα. Στο τέλος τα χρήματα μοιράζονται σε ίσα ποσά σε όλα τα παιδιά του "μαχαλά" που συμμετέχουν στο σούρβο. Τα "σύνορα" της κάθε γειτονιάς είναι θέμα γνώσης που μεταφέρεται από γενιά σε γενιά.

Συνέντευξη για τη δολοφονία του Π. Μαυρουδή το 1944 από ναζί και συνεργάτες τους

Ο ανδριάντας του Π. Μαυρουδή στην πλατεία του Δρυμού Στην πλατεία του Δρυμού υπάρχει ένα ηρώο αφιερωμένο στον Παναγιώτη Μαυρουδή. Για όσους δεν γνωρίζουν ο Παναγιώτης Μαυρουδής δολοφονήθηκε από τους ναζί και τους ντόπιους συνεργάτες τους στο Δρυμό, λίγους μήνες πριν την απελευθέρωση, στις 26 Ιουλίου 1944. Ο πρόεδρος της κοινότητας Δρυμού  Καραστερίου Δημήτρης τη δεκαετία του ’80 αποφάσισε να τιμήσει τη μνήμη του, τοποθετώντας ανδριάντα του δολοφονηθέντος στην πλατεία του Δρυμού. Η συνέντευξη που ακολουθεί πραγματοποιήθηκε στις 25 Απριλίου 2014. Ο συνεντευξιαζόμενος αποτελεί αυτόπτη μάρτυρα της δολοφονίας του Παναγιώτη Μαυρουδή και  ήταν αυτός που τον μετέφερε νεκρό. Για προφανείς λόγους, δεν αναφέρεται το όνομά του καθώς και όσων εμπλέκονται άμεσα ή έμμεσα στη δολοφονία. Τα ονόματα είναι στη διάθεση του blog. Για την ιστορία και για τη ροή της συνέντευξης θα ονομάσουμε Φάνη τον συνεντευξιαζόμενο και τη γυναίκα του Τούλα.