Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Η Μελίνα Μερκούρη ακόμα εμπνέει

 Η Μελίνα Μερκούρη επάξια θεωρήθηκε χαρισματική καλλιτέχνιδα και πολιτικός.


Γεννήθηκε στις 18 Οκτωβρίου 1920 στην Αθήνα και καταγόταν από οικογένεια πολιτικών. Παππούς της ήταν ο γιατρός και πολιτικός Σπύρος Μερκούρης. Ο πατέρας της Σταμάτης Μερκούρης ήταν στρατιωτικός και πολιτικός. Ενώ θείος της ήταν ο Γεώργιος Μερκούρης, εκπρόσωπος του ναζισμού στην Ελλάδα τη διάρκεια της κατοχής.

Στην προσωπική της ζωή είχε τη φήμη της αστατης γυναίκας. Ενώ παντρεύτηκε τον εύπορο Παναγή Χαροκόπο, στα κατοχικά χρόνια έκανε σχέση με τον δωσίλογο Φειδία Γιαδικιαρογλου. Σχέση για την οποία μετάνιωσε και χρειάστηκε να απολογηθεί. Ωστόσο σύμφωνα με τα λεγόμενα της αλλά και συναδέλφων της, η ίδια με χρήματα του συζύγου της, βοήθησε φίλους της αντιστασιακούς στον αγώνα τους εναντίον των Ναζί.

Το 1938 γράφτηκε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού θεάτρου. Μετά την αποφοίτησή της το 1946 συνεργάστηκε με τους θιάσους Μαρίκας και Κατερίνας Κοτοπούλη. Το 1949 πρωταγωνίστησε στο έργο "Λεωφορείον ο Πόθος" ρόλος που την καθιέρωσε στον χώρο του θεάτρου. Το 1951 μετακομίζει στο Παρίσι και πρωταγωνιστεί σε έργα της γαλλικής σκηνής με μεγάλη επιτυχία.

Στον κινηματογράφο εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1955 με την ταινία του Μιχάλη Κακογιάννη "Στέλλα". Λίγο αργότερα ξεκίνησε μια προσωπική και καλλιτεχνική σχέση με τον σκηνοθέτη Ζυλ Ντασέν, τον οποίο παντρεύτηκε το 1966. Μαζί γύρισαν ταινίες όπως "Ο Χριστός ξανασταυρώνεται" (1957), "Ο νόμος" (1958), "Ποτέ την Κυριακή" (1960), "Φαίδρα"(1962) και "Τοπκαπί" (1964).

Η ταινία "Ποτέ την Κυριακή" της χάρισε βραβείο ερμηνείας στο Φεστιβάλ των Καννών και μια υποψηφιότητα για Όσκαρ. Ενώ η ερμηνεία της στο τραγούδι του Μάνου Χατζιδάκι "Τα παιδιά του Πειραιά" έμεινε αξέχαστη στο κοινό και τους κριτικούς.

Κατά τη διάρκεια της Δικτατορίας των Συνταγματαρχών η Μελίνα ήταν στο εξωτερικό, όπου εναντιώθηκε στο καθεστώς. Με δήλωση της είπε χαρακτηριστικά "Εγώ γεννήθηκε Ελληνίδα και θα πεθάνω Ελληνίδα, ο κ. Παττακός γεννήθηκε φασίστας και θα πεθάνει φασίστας". Μετά από προσπάθεια του καθεστώτος να της αφαιρέσει την ελληνική υπηκοότητα.

Το 1974 επέστρεψε στην Ελλάδα και ασχολήθηκε με την πολιτική μέσα από την παράταξη του ΠΑΣΟΚ. Από το 1981 μέχρι και το 1994 ήταν υπουργός Πολιτισμού όσο ήταν στην εξουσία η παράταξη της. Όνειρο της ήταν η επιστροφή των Γλυπτών του Παρθενώνα από το Βρετανικό Μουσείο. Όνειρο που δυστυχώς δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ.

Από το 1974 και έπειτα η Μερκούρη ασχολήθηκε ελάχιστα με το θέατρο και πρωταγωνίστησε σε παραστάσεις όπως "Μήδεια", "Γλυκό πουλί της νιότης" και "Ορέστεια".

Στις 6 Μαρτίου 1994 η "Μεγάλη" Μελίνα Μερκούρη έσβησε, σε νοσοκομείο της Νέας Υόρκης, όπου έδινε χρόνια και άνιση μάχη με τον καρκίνο.

Από πολλούς θεωρήθηκε αμφιλεγόμενη προσωπικότητα . Όμως τίποτα δεν μπορεί να επισκιάσει την προσφορά της στο χώρο της τέχνης και του πολιτισμού. Το έργο της δεν θα ξεχαστεί ποτέ. Γιατί η Μελίνα θα ζει πάντα μέσα στις καρδιές μας...

Ισμήνη Μπόλα

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ένα παραδοσιακό χριστουγεννιάτικο φαγητό της Λητής

Πριν έρθει η γαλοπούλα (η οποία δεν είναι ελληνική παράδοση αλλά αμερικάνικη) στο ελληνικό τραπέζι, στη Λητή αυτές τις μέρες (Χριστούγεννα-Πρωτοχρονιά) το  Ληταίικο γιορτινό τραπέζι είχε συνήθως πράσα με χοιρινό. Σας παραθέτουμε τη συνταγή. Καλές γιορτές και καλή χρονιά. Πράσα με χοιρινό κρέας Βράζουμε το χοιρινό κρέας (1 κιλό) κατά προτίμηση με κόκκαλο με λίγο νερό ώσπου να μαλακώσει. Κόβουμε τα πράσα (2 κιλά) σε μέτρια κομμάτια, τα ζεματάμε και τα στραγγίζουμε. Τσιγαρίζουμε ένα κρεμμύδι με ένα φλιτζάνι τσαγιού ελαιόλαδο, ρίχνουμε τα πράσα σε πλατιά κατσαρόλα με αλάτι, πιπέρι (και κόκκινο πιπέρι μπορεί να μπει) και αν θέλουμε μια κουταλιά πελτέ ντομάτας.  Ανακατεύουμε κατά διαστήματα σε μέτρια φωτιά. Προσθέτουμε και λίγο ζωμό κρέας, το κρέας και συνεχίζουμε το βράσιμο έως ότου μείνει με το λάδι του. Στο τέλος σβήνουμε με λεμόνι και προσθέτουμε κύμινο. Μπορούμε αντί για κατσαρόλα να χρησιμοποιήσουμε γάστρα με όλα τα υλικά σε μέτριο φούρνο ώσπου να "πιει" το νε

Με ξεκάθαρο μήνυμα οι συμμετέχοντες από τη Λητή στο 2ο Τρίαθλο Ωραιοκάστρου

Με επιτυχία ολοκληρώθηκαν οι αγώνες τριάθλου, διάθλου, ορεινού τρεξίματος και ορεινής ποδηλασίας που διοργανώθηκαν χθες Κυριακή 3 Σεπτεμβρίου στο Ωραιόκαστρο. Η εκκίνηση έγινε στο δημοτικό κολυμβητήριο του Ωραιοκάστρου.  Όπως και την προηγούμενη φορά υπήρξαν συμμετοχές από τη Λητή, μόνο που αυτή τη φορά οι συμμετέχοντες έδωσαν ένα ξεκάθαρο μήνυμα. Ανέβηκαν στο βάθρο με μπλουζάκια που έγραφαν:

Γιατί η ιστορία του Δήμου Ωραιοκάστρου δεν περιλαμβάνει τη Μυγδονία;

Αν κάποιος επισκεφθεί την ιστοσελίδα του Δήμου Ωραιοκάστρου το πρώτο πράγμα που εμφανίζεται είναι η κεντρική σελίδα η οποία σε παραπέμπει στην περιγραφή και την ιστορία του. Από περιέργεια επισκεφθήκαμε την ιστορία του Δήμου Ωραιοκάστρου στη διευθυνση https://oraiokastro.gr/o-dimos/istoria-chartes/  . Αυτό που αντικρίζει κανείς είναι μία ιστορία που περιορίζεται σε αυτό που οριζόταν Δήμος Ωραιοκάστρου πριν το 2010. Αυτό το επιβεβαιώνει και το φυλλάδιο που έχει την ιστορία το οποίο γράφει ξεκάθαρα ότι είναι από το 2010... Και να σκεφτεί κανείς ότι η ιστοσελίδα ανανεώθηκε το 2020... Αυτό λοιπόν που ανακαλύπτει κανείς είναι ότι δεν υπάρχει καμία αναφορά στην ιστορία του δήμου από την μεριά της Μυγδονίας. Αν λοιπόν εκεί στο Δήμο Ωραιοκάστρου οι υπεύθυνοι δεν γνωρίζουν την ιστορία από την εδώ μεριά του δήμου, μπορούμε να τους βοηθήσουμε αναφέροντας κάποια από τα σημαντικά ιστορικά ευρήματα που έχει η Μυγδονία: