Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Σαπίζει το ανοιχτό γήπεδο μπάσκετ της Λητής

Η πρώτη έδρα της ομάδας μπάσκετ του Μακεδονικού Λητής ήταν το ανοιχτό γήπεδο που βρίσκεται κάτω από το γήπεδο ποδοσφαίρου. Σε εκείνο το γήπεδο έχουν δοθεί πολλοί αγώνες, έχει χυθεί πολύς ιδρώτας και έχει γεμίσει στα τοπικά ντέρμπι, συνήθως στον αγώνα με την ομάδα του Δρυμού. Τότε με έφορο τον Βασιλείου Ανέστη το ρόστερ της ομάδας είχε καλούς παίκτες που έχυναν αίμα μέσα στο παρκέ από πίσα και τσιμέντο. Ας θυμηθούμε μερικά ονόματα από τους παίκτες της τότε ομάδας: Παπαδόπουλος Θάνος και Τόλης, Τόλας Βαγγέλης και Τόλης, Νίκας Διογένης, Βασιλείου Διογένης, Χατζηαντωνίου Τόλης, Στιβακτάκης Γιώργος, Χατζηαντωνίου Αθανάσιος και άλλοι που πιθανόν μας διαφεύγουν. Στη συνέχεια προστέθηκαν στην ομάδα οι Στιμάρατζης Θοδωρής, Νίκας Μανώλης, Δασίλας Αποστόλης. Προπονητές της ομάδας τότε σε εκείνο το γήπεδο είχαν διατελέσει  και ο Καμούρας Στέλιος και στη συνέχεια ο Χατζηαντωνίου Αθανάσιος. Τότε η ομάδα μπάσκετ του Μακεδονικού είχε από το 1994 και μετά για κάποιο χρονικό διάστημα και γυναικεία ομάδα μπάσκετ, αλλά και παιδικό τμήμα. 

Με την πάροδο του χρόνου και την αλλαγή των κανονισμών της ΕΚΑΣΘ, οι ομάδες υποχρεώθηκαν να μεταφερθούν σε κλειστά γήπεδα μπάσκετ. Έτσι, η ομάδα του Μακεδονικού μεταφέρθηκε πρώτα στο κλειστό του Δρυμού (που ήταν μια παλιά αποθήκη) και στη συνέχεια στο παρόν δημοτικό κλειστό γήπεδο μπάσκετ που είναι και η έδρα του αυτήν τη στιγμή. 

Το ανοιχτό γήπεδο μπάσκετ είναι μεν ανοιχτό στον κόσμο και σε όσους/ες θέλουν να το χρησιμοποιήσουν, αλλά με την πάροδο του χρόνου έχει μετατραπεί σε κάτι μεταξύ ζούγκλας και σκουπιδότοπου. Όπως φαίνεται και από τις φωτογραφίες, οι μπασκέτες έχουν αρχίσει να σκουριάζουν σε βαθμό καταστροφικό, η μία εξ αυτών είναι σπασμένη, ενώ τα δέντρα έχουν αρχίσει να κατακλύζουν το χώρο. Σκουπίδια φυσικά βρίσκονται παντού μέσα στο χώρο, υπενθυμίζοντας μας για μια ακόμα φορά την παιδεία μας. Δυστυχώς όλα αυτά σε ένα γήπεδο που έχει ακόμα τους προβολείς για χρήση ακόμα και για νυχτερινή προπόνηση ή αγώνα.

Είναι κρίμα ένας χώρος που μπορεί να φιλοξενεί και ερασιτεχνικούς αγώνες, αλλά και που μπορεί να είναι ανοιχτός στο κοινό και τη νεολαία να αργοπεθαίνει. Είναι απαραίτητο να γίνουν δράσεις, ώστε να παραμείνει αυτός ο χώρος ανοιχτός και λειτουργικός. Μην ξεχνάμε ότι είναι από τους ελάχιστους ανοιχτούς δημόσιους χώρους σε μια Λητή που δεν έχει ακόμα πάρκο.
















Οι προβολείς ακόμα υπάρχουν και είναι έτοιμοι προς πιθανή χρήση.






Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Το έθιμο "Σούρβο"

Φωτογραφία από το Σούρβο του 2012 Ανήμερα Πρωτοχρονιάς από νωρίς το πρωί μαζεύονται ανά γειτονιές οι γονείς και ανάβουν φωτιές. Τσιπουράκι και κάνας μεζές για το καλό της χρονιάς. Τα παιδιά ξεκινάνε και πηγαίνουν από σπίτι σε σπίτι λέγοντας τα  κάλαντα. Το σπίτι δίνει κέρασμα που αποτελείται από ξηρούς καρπούς, μανταρίνια και σοκολατάκια στη σακούλα του κάθε παιδιού. Στα μεγαλύτερα παιδιά της ομάδας δίνονται χρήματα. Στο τέλος τα χρήματα μοιράζονται σε ίσα ποσά σε όλα τα παιδιά του "μαχαλά" που συμμετέχουν στο σούρβο. Τα "σύνορα" της κάθε γειτονιάς είναι θέμα γνώσης που μεταφέρεται από γενιά σε γενιά.

Η Ληταία Πύλη

Στο σημείο της διασταύρωσης οδών Αγίας Ειρήνης και Αγίου Δημητρίου βρίσκουμε τα υπολείμματα ευρημάτων της δεύτερης μεγάλης δυτικής πύλης της πόλης της Θεσσαλονίκης. Σε εκείνο το σημείο ορθωνόταν η Ληταία Πύλη. Η ΛΗΤΑΙΑ ΠΥΛΗ ή YENI KAPU  1912. Πηγή:(Φωτογραφίες της Θεσσαλονίκης στο facebook)

Συνέντευξη για τη δολοφονία του Π. Μαυρουδή το 1944 από ναζί και συνεργάτες τους

Ο ανδριάντας του Π. Μαυρουδή στην πλατεία του Δρυμού Στην πλατεία του Δρυμού υπάρχει ένα ηρώο αφιερωμένο στον Παναγιώτη Μαυρουδή. Για όσους δεν γνωρίζουν ο Παναγιώτης Μαυρουδής δολοφονήθηκε από τους ναζί και τους ντόπιους συνεργάτες τους στο Δρυμό, λίγους μήνες πριν την απελευθέρωση, στις 26 Ιουλίου 1944. Ο πρόεδρος της κοινότητας Δρυμού  Καραστερίου Δημήτρης τη δεκαετία του ’80 αποφάσισε να τιμήσει τη μνήμη του, τοποθετώντας ανδριάντα του δολοφονηθέντος στην πλατεία του Δρυμού. Η συνέντευξη που ακολουθεί πραγματοποιήθηκε στις 25 Απριλίου 2014. Ο συνεντευξιαζόμενος αποτελεί αυτόπτη μάρτυρα της δολοφονίας του Παναγιώτη Μαυρουδή και  ήταν αυτός που τον μετέφερε νεκρό. Για προφανείς λόγους, δεν αναφέρεται το όνομά του καθώς και όσων εμπλέκονται άμεσα ή έμμεσα στη δολοφονία. Τα ονόματα είναι στη διάθεση του blog. Για την ιστορία και για τη ροή της συνέντευξης θα ονομάσουμε Φάνη τον συνεντευξιαζόμενο και τη γυναίκα του Τούλα.